عوامل موثر بر ماشینکاری اجزای فوق العاده{0}دقیق
فناوری ماشینکاری فوق-دقیق در دهه 1960 معرفی شد. این وسیله مهمی برای بهبود عملکرد، کیفیت، عمر مفید و قابلیت اطمینان محصولات الکترومکانیکی و همچنین حفظ انرژی است. ماشینکاری فوق{4}دقیق به فناوری ماشینکاری با خطای ماشینکاری کمتر از 0.1 میکرومتر و زبری سطح کمتر از Ra 0.025 میکرومتر اشاره دارد. همچنین به عنوان ماشینکاری در سطح زیر-میکرون- شناخته میشود. سطح{11}فناوری ماشینکاری فوقالعاده دقیق یکی از شاخصهای مهم سطح صنعت تولید یک کشور است.
علاوه بر نوسانات در منابع هیدرولیک و پنوماتیک، محیط کار تاثیر بسزایی بر کیفیت ماشین کاری دارد. بنابراین، محیط کار شرط لازم برای اطمینان از کیفیت ماشینکاری است. محیط کار عمدتاً شامل الزامات از نظر دما، تمیزی و ایزوله شدن لرزش است. تغییرات دمای محیط تأثیر قابل توجهی بر دقت ماشین ابزار دارد. عوامل حرارتی، از جمله تغییرات دمای محیط، (40-70) درصد از کل خطای ماشینکاری را تشکیل می دهند. ورود گرد و غبار می تواند باعث ایجاد خراش روی سطح قطعه کار شود و در نتیجه کیفیت سطح آن را تحت تاثیر قرار دهد. اگر ارتعاشات در طول فرآیند ماشینکاری اتفاق بیفتد، خطوط یا الگوهای موجی ممکن است روی سطح ماشینکاری شده قطعه کار ظاهر شود و سطح آن را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
همانطور که الزامات دقت برای ماشینکاری فوق-دقیق افزایش مییابد، نیاز به محیط ماشینکاری سختتر میشود. این تحلیل بر روی سه عامل اصلی مؤثر بر دقت ماشینکاری فوق{2}دقیق متمرکز است: نوسانات فشار هوا، تغییرات دمای محیط، و ارتعاشات خارجی و داخلی. با این حال، عوامل مؤثر بر دقت ماشینکاری فوق{4}دقیق چند وجهی هستند. برای بهبود دقت ماشینکاری فوق{6}دقیق، نه تنها باید این عوامل تأثیرگذار را درک کرد، بلکه باید راهحلها را نیز تسلط داشت.
