راهنمای پارامترهای خمش ورق فلز
خمش ورق فلز
به فرآیند تغییر زاویه ورق یا قطعات صفحه مانند خم کردن ورق ها به شکل V، U و غیره اشاره دارد. به طور کلی برای خمش ورق فلز دو روش وجود دارد: یک روش خمش قالبی است که از آن استفاده می شود. برای سازه های ورق فلزی پیچیده، حجم کم و تولید انبوه؛ دیگری خمکاری ماشین خمشی است که برای پردازش اندازه های سازه ای بزرگتر یا سازه های فلزی با حجم کمتر استفاده می شود. این دو روش خمشی اصول، ویژگی ها و کاربرد خاص خود را دارند.
خم شدن قالب:
برای حجمهای پردازش سالانه بیش از 5،000 قطعه و اندازههای قطعه که خیلی بزرگ نیستند (معمولاً 300×300)، تولیدکنندگان معمولاً برای پردازش، قالببندی قالب را در نظر میگیرند.
روش پردازش مرحله ای
برای برخی از خمهای پلهای Z شکل ورق فلزی با ارتفاع کم، سازندگان اغلب از قالبهای ساده روی پرسهای مهر زنی یا پرسهای هیدرولیک برای پردازش استفاده میکنند. همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، برای دسته های کوچک نیز می توان آنها را بر روی دستگاه خم کن با قالب تفاضل قطعه پردازش کرد. با این حال، ارتفاع H آن نباید خیلی زیاد باشد، معمولاً باید در محدوده (0-1.0)t باشد. اگر ارتفاع (1.{4}}.0)t باشد، استفاده از قالب با سازه بارگیری و تخلیه با توجه به وضعیت واقعی باید در نظر گرفته شود.
ارتفاع این مرحله قالب را می توان با افزودن شیم ها تنظیم کرد، بنابراین ارتفاع H قابل تنظیم است. با این حال، یک نقطه ضعف وجود دارد: اطمینان از طول L بعد آسان نیست، و عمودی بودن لبه عمودی به راحتی قابل تضمین نیست. اگر بعد ارتفاع H بزرگ باشد، باید خمکاری را روی دستگاه خم کن در نظر گرفت.
ماشین های خم کن در دو نوع هستند: ماشین های خم کن معمولی و ماشین های خم کن CNC. به دلیل نیاز به دقت بالا و اشکال خمشی نامنظم، خم کردن ورق فلزی برای تجهیزات ارتباطی عموماً بر روی ماشین های خم کن CNC انجام می شود. اصل اساسی این است که از چاقوی خم کن (قالب بالایی) و شیار V (قالب پایین) برای خم شدن و تشکیل قطعات ورق فلزی استفاده کنید.
مزایا: بستن آسان، موقعیت یابی دقیق، سرعت پردازش سریع.
معایب: فشار کم، فقط می تواند اشکال ساده را پردازش کند، راندمان پایین.
چاقوی خمشی (قالب بالایی)
اشکال چاقوهای خمشی در شکل زیر نشان داده شده است. در طول پردازش، آنها عمدتا با توجه به نیازهای شکل قطعه کار انتخاب می شوند. سازندگان معمولاً انواع مختلفی از اشکال چاقوی خمشی دارند، به ویژه آنهایی که دارای تخصص بالایی هستند، که اشکال و مشخصات زیادی از چاقوهای خمشی را برای پردازش انواع خم های پیچیده سفارش می دهند.
قالب پایینی معمولاً از قالب V{0}}t (t ضخامت ماده است) استفاده می کند.
عوامل زیادی بر فرآوری خمش تأثیر می گذارند، به طور عمده شامل شعاع فیله قالب بالایی، مواد، ضخامت مواد، استحکام قالب کمتر، اندازه دهانه قالب پایین تر و غیره. سازندگان قالب های چاقوی خمشی را استاندارد کرده اند. ما باید درک کلی از قالب های چاقوی خمشی موجود در طول فرآیند طراحی سازه داشته باشیم. شکل زیر را ببینید، سمت چپ قالب بالایی و سمت راست قالب پایینی است.
اصول اولیه سفارش پردازش خمشی:
(1) از داخل به بیرون خم شوید.
(2) خم شدن از کوچک به بزرگ.
(3) ابتدا اشکال خاص و سپس اشکال عمومی را خم کنید.
(4) فرآیند قبلی نباید پس از شکل گیری فرآیندهای بعدی را تحت تأثیر قرار دهد یا با آنها تداخل داشته باشد.
شعاع خمشی
هنگامی که ورق فلزی خم می شود، باید شعاع خمشی در خم وجود داشته باشد. شعاع خمش نباید خیلی بزرگ یا خیلی کوچک باشد و باید به طور مناسب انتخاب شود. شعاع خمش خیلی کوچک می تواند به راحتی باعث ایجاد ترک در خم شود و شعاع خمش خیلی بزرگ خم را مستعد برگشت می کند.
برای صفحات فولادی معمولی کم کربن، صفحات آلومینیومی ضد زنگ، صفحات برنجی، صفحات مسی و غیره، فیله داخلی 0.2 مشکلی ندارد، اما برای برخی از فولادهای پرکربن، آلومینیوم سخت، فوق العاده آلومینیوم سخت، این فیله خمشی باعث شکستگی خمشی یا ترک خوردگی فیله بیرونی می شود.
خم شدن اسپرینگ بک
زاویه عقب فنری Δ =ba
در فرمول، b-زاویه واقعی قطعه کار پس از بازگشت فنری.
الف-زاویه قالب.
عوامل موثر بر بازگشت فنری و اقدامات برای کاهش بازگشت فنری
(1) خواص مکانیکی مواد: اندازه زاویه برگشت فنری متناسب با نقطه تسلیم ماده و نسبت معکوس با مدول الاستیک E است. برای قطعات ورق فلزی با نیاز به دقت بالا، برای کاهش برگشت فنر، مواد باید تا حد امکان به عنوان فولاد کم کربن انتخاب شود و فولاد پر کربن و فولاد ضد زنگ نباید انتخاب شود.
(2) شعاع خمش نسبی r/t: هرچه بزرگتر باشد، درجه تغییر شکل کوچکتر است، و زاویه عقب فنری Δ بزرگتر است. این یک مفهوم نسبتا مهم است. فیله خمش ورق فلزی باید تا حد امکان در محدوده خواص مواد کوچک باشد تا دقت را بهبود بخشد. همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است باید توجه ویژه ای به اجتناب از طراحی شعاع های بزرگ داشت. چنین شعاع های بزرگی مشکلات بیشتری را برای تولید و کنترل کیفیت ایجاد می کند.
