تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم در هنگام جوشکاری الزامات حفاظتی بسیار سختی دارند. هنگامی که محتوای کربن جوش 0.55 درصد باشد، پلاستیسیته جوش تقریباً از بین میرود و به مادهای بسیار شکننده تبدیل میشود و این شکنندگی را نمیتوان با عملیات حرارتی پس از جوش از بین برد.
عناصر زیادی در آلیاژهای تیتانیوم وجود دارد که بر خواص فیزیکی تیتانیوم تأثیر می گذارد. در میان آنها، کربن یک ناخالصی رایج در تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم است. وقتی میزان کربن کمتر از 0.13 درصد باشد، کربن در آلفا تیتانیوم است و حد مقاومت جوش تا حدودی محدود است. افزایش، انعطاف پذیری تا حدودی کاهش می یابد، اما به اندازه اثر اکسیژن و نیتروژن قوی نیست. با این حال، هنگامی که محتوای کربن جوش بیشتر افزایش مییابد، با افزایش محتوای کربن، تعداد TiC شبکهای در جوش افزایش مییابد، به طوری که انعطافپذیری جوش به شدت کاهش مییابد و ترکها در اثر عمل جوشها مستعد ایجاد ترک میشوند. استرس جوشکاری
نقص درز جوش لوله تیتانیوم به این دلیل است که لایه محافظ گاز آرگون که توسط مشعل جوشکاری آرگون تشکیل شده است تنها زمانی که لوله تیتانیوم جوش داده می شود می تواند حوضچه جوش را از اثرات مضر هوا محافظت کند.
با این حال، هیچ اثر محافظتی بر روی درز جوش داده شده و ناحیه اطراف آن که منجمد شده و در دمای بالا قرار دارد، ندارد و جوش لوله تیتانیوم در این حالت و اطراف آن همچنان توانایی بالایی در جذب نیتروژن و اکسیژن در آن دارد. هوا. .
اکسیژن از 400 درجه جذب می شود، نیتروژن از 600 درجه جذب می شود و هوا حاوی مقدار زیادی نیتروژن و اکسیژن است. با افزایش تدریجی سطح اکسیداسیون، رنگ جوش لوله تیتانیوم تغییر کرده و انعطاف پذیری جوش کاهش می یابد.
سفید نقره ای (بدون اکسیداسیون) زرد طلایی (TiO، تیتانیوم در حدود 250 درجه شروع به جذب هیدروژن می کند. کمی اکسید شده) آبی (کمی اکسید شده توسط Ti2O3) خاکستری (به شدت توسط TiO2 اکسید می شود).
1. اثر کربن
تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم در حین جوشکاری پایدار هستند، اما در دمای اتاق. قطرات مایع و فلزات حوضچه مذاب دارای جذب قوی هیدروژن، اکسیژن و نیتروژن هستند و در حالت جامد، این گازها با آنها برهمکنش دارند.
با افزایش دما، توانایی تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم برای جذب هیدروژن، اکسیژن و نیتروژن نیز به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. تیتانیوم در حدود 250 درجه، اکسیژن از 400 درجه و نیتروژن از 600 درجه شروع به جذب هیدروژن می کند. پس از جذب گاز، مستقیماً باعث شکنندگی اتصال جوش شده می شود که عامل بسیار مهمی بر کیفیت جوش است.
2. هیدروژن اثر است
دلیل اصلی این است که با افزایش محتوای هیدروژن، هیدروژن جدی ترین عامل تأثیرگذار بر خواص مکانیکی تیتانیوم در ناخالصی های گاز است. تغییر محتوای هیدروژن جوش بیشترین تأثیر را بر روی خواص ضربه ای جوش دارد.
TiH2 پوسته پوسته یا سوزن مانند رسوب شده در جوش افزایش می یابد. استحکام TiH2 بسیار کم است، بنابراین HiH2 پوسته پوسته یا سوزنی شکل به عنوان یک بریدگی عمل می کند و عملکرد ضربه ترکیبی به طور قابل توجهی کاهش می یابد. تغییر محتوای هیدروژن جوش بر روی استحکام تأثیر می گذارد.




